Gisteren volgde ik een interessant college van Nol Groot van collegereeks ‘organisatie 3.0.’ Het ging over de complexiteitstheorie en de paradox tussen ‘zelforganisatie en leiderschap’. Ik leg altijd onmiddellijke verbanden naar mijn eigen organisatorische passie: het laten floreren van stedelijke samenwerkingsverbanden ten gunste van de sociaal maatschappelijke en economische doeleinden van de stad.

Als we naar de natuur kijken, bijvoorbeeld een school spreeuwen of een school vissen, dan zien we een geweldig mooi voorbeeld van synchroniciteit en zelforganiserend vermogen.Alles klopt en past.

Het is een zelforganiserend vermogen zonder expliciete leider. Iedereen kan op bepaald moment leider zijn en op… Lees verder →