Het zijn de principes die Stephen Covey ook hanteert in zijn boeken. Voor mij begint het met de overwinningen op jezelf. Eerst weten hoe je van een reactieve geconditioneerde ik, met teveel vooroordelen, aannames en niet helpende overtuigingen kunt switchen naar een proactieve gekozen en gewenste ik. Veranderen kan niet? Jawel hoor, als het om gewoontes gaat wel. Als je maar echt wilt! Dan is het nog wel doorzetten, discipline hebben en elke dag blijven leren, maar het kan!

Thuis heb ik mijn kinderen geleerd zelfstandig te functioneren, te leren luisteren naar hun hoofd én hart, verantwoordelijkheid te nemen voor hun eigen leven en de keuzes die ze maken. Het moest wel, want als alleenstaand ouder kun je niet de hele tijd controleren. Je moet vertrouwen geven. Dit geldt op het werk ook.

De kenniswerkers van tegenwoordig, of professionals, zijn namelijk niet meer af te rekenen op een ‘stuksprijs’ of ‘productie’. Innovatie en creativiteit zijn veel belangrijker. Vertrouwen bewerkstelligen bij elkaar, en bij stakeholders, anderen inspireren om mee te denken en werken aan een gedeelde visie die een win-win oplevert is essentieel. Juist als het gaat om econiomie, gaat het om relaties en vertrouwen en elkaar willen begrijpen en helpen waar mogelijk.

De grootste vergissing die ik om me heen nog steeds zie, is dat sommige (project)managers nog steeds denken dat mensen ‘te managen’ zijn. Geld is te managen en processen. Wat vergeten wordt is dat de beste resultaten tot stand komen als mensen met hun hart én hoofd én ziel betrokken zijn. En daar kiezen mensen zelf voor, of niet, uit vrije wil!  Niet omdat iemand anders dit zegt. En die vrije wil is niet te managen! De keuze wordt bepaald door een heel belangrijk zinnetje,  ‘what’s in it for me’. En dan gaat het niet alleen om geld, juist niet. Het gaat om zingeving, betekenis, aandacht krijgen en van toegevoegde waarde zijn. En hoe vaak is dat? Hoeveel procent van de tijd gaat hierover?

Ik juich de dag toe als dit door veel meer mensen(managers) wordt begrepen, geloofd, toegepast en geleefd. Dan krijgen we nog meer winning teams, voor vitale veerkrachtige steden, bedrijven, leefgemeenschappen en organisaties (waarbij ik de familie en het gezin ook beschouw als de kleinste organisatie).

Winnaars zeggen mogelijk, verliezers zeggen moeilijk, in iedereen zit een winnaar!

Onze maatschappij verandert, de mens verandert, de dynamiek in ‘the city’ verandert. Er is een toenemende behoefte aan zingeving en nalatenschap, vitaliteit en balans werken-leven, passend bij de fase waarin we verkeren, het niveau 5 van de piramide van Maslow.  Dat vraagt om anders denken en werken in organisaties. Meer doen met minder ego!  De wijze waarop we nu managen of leidinggeven is vaak nog gestoeld op oude paradigma’s die vooral gebaseerd zijn op managen van processen en niet op inspireren, binden en boeien van mensen.

Tijd dus om het anders te doen, het roer om te gooien en publieke, private of PPS organisaties te transformeren. Dat klinkt gemakkelijker gezegd, dan is gedaan. Zowel profit als non-profit, actief in de stedelijke context, zullen echt het roer om moeten gooien om de vraagstukken die er zijn gezamenlijk op te lossen. Niets is vanzelfsprekend meer. Of het nu om de vastgoedmarkt of de werk- en winkellokaties gaat. Echte samenwerking vraagt om minder ego en meer persoonlijkheid. Meer op basis van gedeelde missie, visie en waarden zoals vertrouwen, respect, integriteit, gedeeld eigenaarschap, synergetisch werken en denken in win-win. Een andere grondslag om samen te werken dus.

Hulscher & Veltkamp geloven daarom dat het type leiderschap zoals door Stephen Covey en Jim Collins in hun bestsellers ‘de 7 eigenschappen van effectief leiderschap en “Good to Great’ wordt beschreven het antwoord is op de veranderingsvraag in elke organisatie. Want een organisatie kan zich zover ontwikkelen, als het niveau van haar leiders.
Leiderschap vraagt om te beginnen om kennis, inzicht en bewustzijn op eigen (patroonmatig) handelen, sterke en zwakke kwaliteiten en valkuilen. Het gaat niet alleen om de dingen goed doen, maar vooral om ‘de goede dingen doen’. En dat heeft te maken met creativiteit, communicatie, relaties, waarden, zingeving en talent. Dat vraagt om ‘anders kijken naar jezelf, de ander en je mogelijkheden’ en van daar uit anders communiceren. Zonder vooringenomen standpunten, met aandacht  en oprechte betrokkenheid, helpend,  coachend en dienend.

Een vorm van leiderschap kan alleen gedijen als deze wordt gedragen door een organisatiecultuur die hierbij supportive en stimulerend is. De voorbeeldfunctie van de leiders in de top, hun houding, gedrag en waarden vastheid, zijn maatgevend. De wijze waarop medewerkers worden gestuurd, begeleid en mogelijk ‘afgerekend’ zijn een spiegel van de gangbare cultuur. Focus op aansturing middels waarden zal de energie in de organisatie beter richten en transformeren in leiderschapsprincipes. Een belangrijk uitgangspunt voor leiderschapsontwikkeling. Echter, de interpretaties en vertaling naar de dagelijkse praktijk kunnen per leidinggevende verschillend zijn.

Omdat de werkcultuur in belangrijke mate bepalend is of en welk leiderschap zich kan ontwikkelen, geloven Hulscher&Veltkamp in een aanpak voor een transformatie op basis van het ‘van inzicht naar uitzicht’ principe. “Wie naar buiten kijkt droomt, en wie naar binnen kijkt wordt wakkeer’ van C.G. Jung is ook op organisaties van toepassing. Dus eerst zichtbaar maken wat het werkelijke probleem is op waarden en gedrags niveau (inzicht), dan pas de nieuwe richting bepalen (‘het uitzicht). Je ziet het pas als je het door hebt. Dit geldt zowel voor bestaande organisaties en bedrijven als voor projectmatig ingestelde samenwerkingsverbanden of PPS zoals vioor citymarketing en citymanagement. Investeren in het proces om tot gezamenlijke vertrekpunten te komen is minstens even belangrijk als werken aan het te behalen resultaat.

Resultaat is dat iedereen helder voor ogen heeft ‘hoe’ er gewerkt gaat worden, wat deel uitmaakt van de agenda en waar men elkaar op kan aanspreken. Eigenaarschap en proactiviteit blijven hierin belangrijke waarden om effectief samen te werken en te komen tot de beste resultaten. Omdat dit bij voortduring aandacht en coaching vraagt, is hier meer nodig dan management. Daarom geloof ik in leiderschap in the city. Of het nu de projectleiders, de bestuurders, de accountmanagers, lijnmanagers of directieleden zijn, voor allen geldt, samenwerken op basis van leiderschap gaat het verschil uitmaken tussen ‘Good of Great!’.

En een ding is zeker: als u altijd blijft doen wat u heeft gedaan, blijft u altijd krijgen wat u heeft gekregen.
En dat wilt u niet, toch?

De economische en financiele crisis, de bouwcrisis, de bezuinigngen bij overheden, het 24-7 connected willen zijn van de ‘digital natives’ en het daarmee samenhangende consumentengedrag roept om herbezinning op hoe we de zaken in de stad met elkaar geregeld, gemanaged en vermarkt hebben.

De lokale overheid moet nu echt ‘van buiten naar binnen’ gaan werken. Normaal gesproken een werkcultuur die bij een afdeling Economische Zaken normaal is. Maar vaak bij de rest van de organisatie, die bedolven is onder regels, wetten, procedures en niet helpende patronen, niet. En  het bedrijfsleven, moet nu echt van de ‘wij weten wat goed is,want wij zijn professionals’ houding afstappen. Wie weet het nu nog? En gaat het wel om de kenniskant van het weten? Of is er nog een ander ‘weten’. Veel duurzamer en effectiever?

Anders werken en denken betekent in de City, dat co-productie, co-makership en co-creatie centraal staan. En dat is, u raad het al, sneller gezegd, dan gedaan. Want zowel aan de publieke kant, als de private zijde, moet men uit het comfortabele patroon van ‘zo hebben we het altijd gedaan’ komen. Ook al was het niet altijd even functioneel en effectief, men wist wel wat men aan elkaar had.

Kennis van zaken is dus niet meer het enige houvast. Kennis is snel verouderd en voor iedereen toegankelijk. Het gaat er om wat je er mee doet. Samen heb je meer kennis, aanvullende inzichten en meerdere invaslhoeken. Daarom gaat het nieuwe denken en werken in de city, ook om oprecht gedeelde visies en ambities. En commitment uitspreken op de rol die daarin vervuld moet worden. Eigenaarschap en pro-activiteit zijn essentieel, evenals een soort leidende coalitie. Dat betekent ook effectief samenwerken op basis van win en win en synergetisch zijn. De verschillen omarmen, begrip hebben voor de ander, luisteren en door dialoog een 1 + 1 = 4 effect realiseren. Geen compromissen, maar nog niet bedachte mogelijkheden, die samen door creatief te zijn, worden bedacht.

Voor een florerende stad, met een complete functiemix, en evenzoveel stakeholders, is samenwerking dus essentieel. Samenwerking op alle aspecten van de economie en het vermarkten er van. Citymanagement en Citymarketing in het nieuwe denken & werken als Citycultuur. Mij lijkt het geweldig!

Zelf breng ik deze manier van denken en werken dagelijks in praktijk. Heb ervaring om het ook in uw organisatie, bij uw medewerkers, in uw projecten te implementeren!  Het nieuwe denken & werken in de city, dat scheelt heel wat ineffectiviteit.

Nu weet ik, als changemanager en leiderschap trainer/coach, dat de basis voor een effectieve samenwerking werd gelegd in een door de leiders bepaalde werkcultuur, o.a. de wethouders Cees van Bemmel (VVD) en Sietske van Oogen (D66). Niet alleen met de marktpartijen, ook richting bewoners.
De gemeente had samen met de verantwoordelijke marktpartijen, MAB en Blauwhoed, een convenant gesloten. Heldere afspraken over de gehele ontwikkeling, en gelukkig ook ook over de marketing, communicatie en acquisitie, het deel waar ik als projectleider verantwoordelijk voor was. Helder moest zijn wat gemeentelijk (corporate) was, wat algemene projectmarketing en PR  was en wat specifieke deel acquisitie. Het moest in elkaars verlengde liggen en elkaar versterken.

Het in de markt zetten van de ambities voor het gehele Stadshart, gebeurde o.a. als pijler van de citymarketing, waar toen nog de gemeentelijke afdeling communicatie over ging. Het Stadshart was zowel een strategische stedelijke ontwikkel en inegrale beheerkeuze als een pijlr van de citymarketing.

Met name die integrale benadering, gedeelde focus van publiek en private rollen en functies, op basis van samenspraak, gedeeld eigenaarschap, respect, geloofwaardigheid en gedeelde ambitie en belang, maakten de samenwerking succesvol. Mensen die met elkaar vanuit dezelfde mindset werken, met overeenkomstige waarden, ongeacht of ze van een private of publieke partij zijn, kijken over hun eigen grens heen en laten hun ego buiten staan in het belang van het grotere geheel.

Een cultuur van werken, die getuigt van leiderschap. Leiderschap is nodig om in de city op basis van synergie samen te werken, aan zowel de product kant als de belevings- en promotionele kant. Begrip hebben voor elkaars belang, het de ander gunnen ook succesvol te zijn, betekent een meerwaarde realiseren van 1 + 1 = 4.
Van elkaar op aan kunnen, ook als het lastig wordt en geen verborgen agenda’s, is essentieel.

Wat ik vaak merk om me heen, zeker als het moeilijk wordt, dat de samenwerking en het streven naar synergie ontbreekt, er geen mentaliteit is van win-win, maar win-verlies. Ook ontbreekt het dan in hoge mate aan integraal denken en werken, terwijl daar vaak de oplossing zit. Daadwerkelijk oprecht samenwerken, betekent leiderschap tonen, dus ook kwetsbaar durven zijn in plaats van met sancties komen. Proactief zijn, meedenken, oplossingsgericht, zoekend naar mogelijkheden.

Er is namelijk niet één leider in de city, alhoewel bestuurders zich deze rol soms wel toeeigenen. Het is de kunst een groep van vele leiders te hebben, (de leidnede coalitie) met positie en mogelijkheden, die het stedelijke belang boven het eigen belang zetten. En die groep kan zorgen voor synergie tussen citymanagement, cityontwikkeling en citymarketing en een economisch floreren.

Ik streef daar waar ik werk,  zoals voor mezelf als leiderschapsontwikkelaar en als teamleider bij de afdeling Economische Zaken in Utrecht, naar de optimale vorm van samenewering tussen de markt en de overheid. Je hebt elkaar nodig. En daarom geloof ik in de ontwikkeling van leiderschap op lek niveau! Iedereen een CEO door social media (Lantink) kan ook zijn, iedereen een leider in de city. De sleutel voor langdurig succes. En daar draag ik van harte met alle kennis, vaardigheden, passie en talenten aan bij.

Ik heb de gekke gewoonte altijd achteraan te beginnen met een boek doorbladeren en wat me aanspreekt te lezen. Zo kwam ik al snel op het stukje over ‘crescendo leven’ een levensmotto van Pablo Casals, een cellist. Niet achteruit blijven kijken naar wat je hebt gedaan en gepresteerd, maar vooruit naar wat je nog aan waarde toe kan voegen en kan doen.  Tot zijn 97ste speelde hij met hart en ziel! Over stoppen of met pensioen gaan repte hij niet. Waarom stoppen met iets waar je gelukkig van wordt en wat je energie geeft?

Ik kan overigens ook dichterbij huis kijken. Mijn opa solliciteerde op zijn 70ste nog als tekstschrijver. Werken aan PR teksten deed hij het liefst. Mijn vader was zo blij als wat toen hij op zijn 69ste nog gevraagd werd tijdelijk iemand te vervangen om een bouwwerk te leiden. Ondanks het vroege opstaan, genoot hij elke dag, vooral van het feit dat hij zijn talenten gewoon nog ‘werkten’.

Dat  wat ik doe op het gebied van coachen, training geven, teambuilding en organisatie verandering hoop ik ook nog heel lang te kunnen doen. Sinds de kinderen uit huis zijn (nu 1,5 jaar) heb ik het gevoel dat ik met mijn man in een geweldig luxe nieuwe fase ben beland met meer tijd en keuzevrijheid, meer middelen en mogelijkheden om van betekenis te zijn. En hopelijk blijft dat heel lang zo!’

Terwijl ook ik af en toe last heb gehad van kijken naar ‘wat ik al bereikt had’ ‘achterom kijken’ en ‘denken te oud te zijn’ voor…..Gelukkig ben ik die gedachten weer kwijt en ben ik overstag gegaan van achteromkijken en denken dat”het te laat is voor…’ naar vooruitkijken en creatief worden in wat ik allemaal kan beteneken voor wie. Dat maakt creatief, dat geeft energie, dat laat de motor voor een crescendo leven draaien. Ik ben blij dat ik de innerlijke tools heb ontdekt om ‘overstag’ te kunnen gaan en op koers te blijven. De principes van persoonlijk leiderschap zijn helpend hierbij. Tijd kopen en bezinnen of ik nog doe wat ik belangrijk vind is een dagelijkse discipline. Hulp vragen en open staan voor andere meningen en opvattingen draagt bij aan het zien en benutten van kansen die je verder op weg helpen. Weten hoe ik mezelf coach is een prima en effectieve cognitieve gedragsaanpak, waar ik meer zelfinzicht van krijg. Iets wat ik anderen ook graag gun. Alles wat ik heb geleerd en ontwikkeld heb en wat bijdraagt aan een crescendo leven kan ik ook anderen leren en/of helpen ontwikkelen. En laat dat mij nu ontzettend veel plezier geven. Dat ontstaat er toch een mooie synergie of win-win-win situatie! Crescendo dus!

En of het nu ‘het weer’ is of een andere vervelende gebeurtenis of nare collega, je hebt er geen directe invloed op. Je kunt je wel betrokken voelen, maar dat is wat anders dan invloed uitoefenen. Mijn moeder probeert nog steeds mijn broers te weerhouden van zaken waarvan zij denkt dat ze niet goed voor hen zijn. Ze zijn 41 en 49….

Sommigen onder ons denken nog dat ze directe invloed hebben op hun kinderen of hun partner. Maar dan hoef je alleen maar te denken aan de pubertijd en dan weet je wel weer hoe het zit. En je partner doet natuurlijk ook niet altijd wat jij wilt. Uitzonderingen daar gelaten.

Dus, directe invloed heb je maar op één iets en iemand, jezelf! Al je handelingen zijn gekozen. Voor elke handeling is een gedachte. En die gedachte kun je ook kiezen. Die komt voort uit je overtuigingen, over wat jij gelooft dat goed is voor jou, wat jij wilt en belangrijk vindt. Je hebt dus altijd een keuze hoe je reageert op omstandigheden en gebeurtenissen of op anderen.

Dus als het van dat slechte weer is, dan zit er maar één ding op. Iets gaan doen of ondernemen waar je je goed bij voelt. Het is dan wel aardig dat je weet van jezelf waar je blij van wordt, waarde aan hecht of energie van krijgt. Meestal heeft dat iets met ‘hart, waarden en passie’ te maken….

Voor mij is dat zelf actief sporten met muziek op mijn oren en/of op familiebezoek gaan. Cardiotraining in de sportschool, zodat ik het ook nog eens heel warm krijg en mezelf kan wanen in een tropisch oord. Vooral als ik mijn ogen dicht doe. Want als je visualiseert, denken je hersenen dat je daar werkelijk bent. Geweldig toch! Daar kom ik helemaal energiek vandaan.

Persoonlijk leiderschap is dus ook weten wat je wilt, weten wat je fijn en belangrijk vindt en er voor kiezen het daadwerkelijk te doen. Geen speelbal worden van anderen of omstandigheden. ‘Trouw zijn aan jezelf’ zei mijn opa altijd. Hij had gelijk. Alleen na het lezen van boeken van Covey en Deepak Chopra begreep ik echt wat hij bedoelde. Weten wie ‘jezelf’ bent is dus essentieel.

En als je weet hoe en waarom jezelf in beweging komt, snap je beter hoe je anderen kan inspireren ook in beweging te komen. En dat is toch essentieel bij leiderschap! ‘Beweeg ze! .